Het is niet om dat het vrijdag de 13de is dat we thuis blijven zitten. We hebben al gezwommen, grote wandelingen (in ons ogen is dat lopen) gemaakt. Nu nog fietsen en dan hebben we een soort triatlon in meerdere dagen weliswaar gedaan.
We vertrekken tijdig naar de bikeandbeachshop om onze fietsen op te halen Eerste kleine hindernis : vrijdag is marktdag en alle parkings, op een na staan vol met marktkramers. Na een beetje zoeken vinden we een mooi plaatsje, het is al laagseizoen. Na de nodige administratieve rompslomp kunnen we vertrekken richting Collioure. Er zijn mooie fietsroutes voorzien, maar je moet ze wel vinden wat in het begin niet zo evident was.
Onze eerste stop, koffiepauze, is in Argeles-sur-Mer Plage. De reddingsposten zijn hier nog wel bezet. Hier lijkt het nog een beetje meer seizoen dan in St-Cyprien Er is al veel volk op de been maar er kunnen er zeker nog een paar bij. We hebben onze dosis cafeïne binnen en kunnen dus verder richting Collioure. Het vlakke landschap verandert stilaan in een meer bergachtig streek. What goes up must come down, en Collioure ligt aan zee en dus worden op het einde van deze etappe vooral de remmen getest. 60km/hr in de afdaling is nog niet voor ons. Collioure heeft wel verschillende leuke straatjes.
Na de inname van voldoende calorieën gaan we verder richting Port-Vendres en de vuurtoren van Cap Béar. Port-Vendres heeft een kleine commerciële haven maar ziet er niet zo geweldig uit. De vuurtoren ligt voorbij het stadje op een tamelijk hoge klif, van hier kunnen we Banyuls, bekend van zijn portwijnen, en de Spaanse grens zien liggen.
Op weg terug naar Saint-Cyprien doen we nog een laatste stop in Collioure, om zeker te zijn dat we alle straten hebben gezien. Aan de hemel verschijnen enkele donkere tot zeer donkere wolken. Aangezien onze regenjassen op de camping liggen gaan we volle gas vooruit, 25 à 30km/Hr. Nu eigenlijk was dit niet nodig want een half uurtje later is het weer 10/10 blue sky de temperatuur blijft ook rond de 25graden hangen. Kou hebben we vandaag zeker niet geleden.
In totaal hebben we zo een 50km gefietst en nog een 5 extra kilometers door verkeerd te rijden. Het fietspadennetwerk kan wel wat beter. Van prachtig aangelegde en afgebakende paden kom je ineens op een zandpad of helemaal niets meer terecht of lijkt het fietspad aan de andere kant van de weg te liggen zomaar zonder enige aanduiding dan zijn de fietsnetwerken aan de Atlantische kust veel beter We voelen de inspanning maar vooral ons zitvlak protesteert. We zijn maar gewone platte landsfietsers voor korte afstand.
PS: We moeten eerlijk zijn het waren goede bommafietsen met een elektrisch gadget om gemakkelijker de hellingen etc te nemen. Het was het proberen waard maar we zijn er nog niet aan toe. In Oostende doen we het hopelijk nog enkele jaartjes met onze benenaangedreven exemplaren.
Kampeer vakantie 2019 