Dag 13

’s Morgens worden we wakker bij een aangename temperatuur. Het ontbijt wordt dan ook opgediend in de luxe lounge. In een optimale vakantiesfeer begeven we ons naar het zwembad. Hier loopt het al een beetje verkeerd. In plaats van het warme relax-bad gaan we voor het 25 meter bad, baantjes trekken . De watertemperatuur is hier een pak lager, blijkbaar is dat goed voor de prestaties 😊. Niet te geloven, voor de eerste keer in jaren, zelfs decenia, worden er 20 heen en weer baantjes getrokken.

In de namiddag staat er een minitrip op het programma. Na de wel zeer korte siësta vertrekken we naar Forca Real, neen dit is geen voetbalploeg maar een berg in een grote vallei. Boven op deze 701m hoge berg staat een hermitage uit de 17de eeuw opgedragen aan Notre dame van Forza. Vanaf dit uitkijkpunt ziet je gemakkelijk Perpignan, de Middellandse zee, de baai van Collioure en de besneeuwde (sinds gisteren) Canigou liggen.

De vallei met in de achtergrond de Middellandse zee
De Canigou met sneeuw, op zeeniveau is het 31°

Naast de kapel staat ook een modern kunstwerk, eigenlijk is het een bolle spiegel die de achterliggende top weergeeft, een mooi effect

De hermitage en de bolle spiegel

We dalen terug af richting Millas om er de nieuwe olie-molen van Saint-Pierre, of olieslagerij, te bezoeken. Bij de receptie/winkel is het zeer druk want er is juist een volle bus op bezoek. Maar geen nood een vriendelijke dame neemt ons even afzonderlijk voor een privébezoek aan de olieslagerij. Op de 60ha staan 60000 Arbequines olijfbomen.

Tussen 15 okt en 15 nov worden de olijven mechanisch geplukt en ter plaatse verwerkt. Via verschillende machines die de bladeren verwijderen, de olijven wassen, persen, mengen etc wordt uiteindelijk een lekkere olie geproduceerd.

De water/olieseparator

We mogen dan ook nog eens van de olie, in verschillende versies (met truffel, citroen ect) proeven hmm. Het bedrijf werkt ook milieuvriendelijk want alle “afval” de olijfresten en het sap van de vruchten dat geen olie meer bevat wordt als meststof terug tussen de bomen gegooid.

Proefstand

We rijden nog een beetje verder naar “un des plus beau villages” Castelnou.

Castelnou en zijn kasteel

Castelnou ligt op een berg en is van ver al zichtbaar. Dit middeleeuws dorp, de eerste woningen dateren van de 10de eeuw is inderdaad prachtig om te zien en om erin rond te kuieren. In de loop der tijden zijn er verschillende eigenaars geweest van het kasteel en omliggende huizen. In 1981 heeft een grote brand het kasteel bijna volledig vernietigd. In 1987 koopt een rijke bank, wie anders, het kasteel op. Vandaag is het gesloten want er zijn werken aan de gang om de veiligheid van de bezoekers te verbeteren. Actueel telt het dorp nog 70 inwoners. Hier waren de verschillende kunstenaar wel aanwezig en was hun winkeltje open. Zeer veel mooie dingen waren er te koop. Ook de cafés deden goede zaken Toch was het hier heel rustig, ik kan me niet voorstellen hoe de inwoners zich hier in het hoogseizoen voelen want te zien aan de grootte van de parkings buiten het dorp (de straatjes zijn te smal om een auto door te laten) moet het hier wel een volkstoeloop zijn.

Ingang dorp
Links en rechts winkeltjes

Terug naar de camping dan maar.

We waren nu wel te laat om deel te nemen aan de pentanquewedstrijd! op de camping.

Plaats een reactie

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag