De niet zo gunstige weersomstandigheden zijn volle zonneschijn en temperaturen tot boven de 24°! Waar waren de voorspellers mee bezig? We gaan, na rijp beraad nog maar eens langs kronkelwegen het natuurpark Vercors verkennen. Onderweg naar onze eerste bestemming rijden voor bij 1000den en 1000den notenlaars. Het is hier dan ook de streek van de Noix de Grenoble.
Na een goede drie kwartier komen we aan bij Pont-en-Royans langs de oevers van de Bourne.
Een 2 sterren bestemming volgens onze Michelin. Het is een zeer pittoreske plaats, maar veel woningen zijn in verval. Waar haal je het idee om op een rots over een rivier te gaan wonen?
Als er te veel water staat in het stuwmeer een beetje verderop wordt, gelukkig na een alarm, het overtollig water geloosd en stijgt de rivier snel zodat alles wat te dichtbij staat samen met het water verdwijnt. Na een half uurtje hebben we het allemaal wel gezien.
Even verderop langs de mooie “Gorge (ik ken geen nederlandstalige woord hier voor) de la Bourne” rijden we naar de grotten van Choranche (3 sterren).
Bezichtigen kan alleen op bepaalde tijdstippen met een gids. De grot is een van de 5 in de wereld waar men superfijne holle stalagtieten, 3 millimeter dik en tot 3 meter lang terugvindt.
Deze zijn enorm gevoelig voor licht warmte zelfs “mensenadem” zodat de grot alleen maar in kleine groepjes kan bezocht worden en er in het hoogseizoen regelmatig mensen geweigerd worden. Een ander merkwaardige verschijning zijn de grottenwaterbewoners, een soort waterhagedis zonder kleur. Deze komen oorspronkelijk niet in deze grot voor maar wel in grotten in het oosten van Europa maar aangezien ze daar met uitsterven bedreigd zijn door de verslechtering van het milieu en de omgevingsverschijnselen in deze grot hetzelfde zijn heeft men hier een kweekprogramma opgezet Het enige probleem is dat deze dieren maar om de 10 jaar vruchtbaar zijn dus dat wordt iets van lange adem.
Na een honderdtal trappen komt men in een grote zaal waar een lichtshow wordt geprojecteerd op de wanden. Na de toer van een uur is er ook nog een demonstratie over hoe de eerste mensen leefden. Maken van messen en pijlpunten uit silex, het maken van vuur met silex. Deze grot verdient zijn 3 michelinsterren zeker.
Om niet langs dezelfde weg terug te rijden stel ik voor om via de Route des Ecouges (2**) verder te gaan. Het eerste gedeelte is tamelijk recht, de weg is een beetje smal, maar toch breed genoeg. Maar vanaf de tunnel van P. Chabert d’Hières wordt het minder leuk om niet te zeggen gevaarlijk. Om te beginnen is er de tunnel, 500m lang, zonder verlichting en juist breed genoeg voor 1 auto, er is niks voorzien om de auto’s beurtelings te laten rijden. Er zijn 2 “garage de passage” voorzien, uitwijkplaatsen waar net 1 kleine auto in terecht kan. Wij hebben geluk en zijn niemand tegen gekomen (er rijden hier ook fietsers en moto’s door). Eens door de tunnel is de weg nog breed genoeg voor 1,5 auto’s en in sommige bochten en minitunnels wordt dit terug herleid tot 1 auto breed. Onmiddellijk wordt deze weg geklasseerd als over mijn lijk dat we hier nog terugkeren. Hoe meer sterren de wegen krijgen van Michelin hoe mooier ze zijn maar ook hoe minder aantrekkelijk voor (de maag) van mijn reisgezel.
De rest van de trip is het vertellen niet waard.
Nu nog een laatste feestje om het einde van onze vakantie te vieren.
Als ik ooit eens vijf minuten tijd heb dan zal ik de foto’s er bijvoegen. En toevallig had ik vandaag 10 minuten.
Kampeer vakantie 2019 